جهان پر از خس و پرخار و پر ورام شده است

به پیش خلق رخان چون رخام باید کرد

محال باشد اگر مر کریم را به طمع

ثنای بی خردان و لام باید کرد

تو را کلام همی بی ورام باید کرد

وگر نصیحت را روی نیست، خاموشی

ز نیک و بدت به برهان لثام باید کرد