هر گهی کاید با آل و تبار آید

باغ را از دی کافور نثار آمد

چون بهار آید لولوش نثار آید

گل تبار و آل دارد همه مه رویان

بید با باد به صلح آید در بستان

لاله با نرگس در بوس و کنار آید

باغ ماننده گردون شود ایدون که ش