به قرط اندر تو را زین بدکنش تن

ستم بر خویش و بر من نیز مپسند

دلت را زنگ بد کردن بخورده است

به رنده تو به زنگ از دل فرورند

یکی دیو عظیم است ای خردمند

چو در قرطه تو را خود جای غزو است

نباید شد به ترسا و روبهند