در این سرای ببیند چو اندرو آمد

اگرچه پیش تو در دست ها شکر دارد

منافق است جهان، گر بنا گزیر حکیم

بجویدش به دل و جان ازو حذر دارد

که این سرای ز مرگی در دگر دارد

همیشه ناخوش و بی برگ و بی نوا باشد

کسی که مسکن در خانه دو در دارد