کسی که معده پر از آتش جگر دارد

به جوی و جر تو چرا می دوی به روز و شبان

اگر نه معده همی مر تو را بجز دارد

هگرز راه ندادش مگر به سوی سقر

سلاح دیو لعین است بر تو فرج و گلو

به پیش این دو سلاحت همی سپر دارد

حذرت باید کردن همیشه زین دو سلاح