سوی تو آمدند ز جائی که جای نیست

وانگاه در تن و سر ما هر دو مضمرند

آن جایگان بهر تو را ساختند جای

ور نه کدام جای؟ که از جای برترند

آنجا فرشته اند و بدین جا پیمبرند

بالای مدرج ملکوت اند در صفات

چون ذات ذوالجلال نه عنصر نه جوهرند