از حجت اگر تو پند بپذیری

چون عادت شوم او همی داند

کین سفله جهان به گرد آن گردد

کو روی ز روی او بگرداند

از قهر تو این جهان فرو ماند

جز موذن حق به وقت قد قامت

از جای جنوه بر نجنداند