گر تو یکی خشک بید بی هنری

مرد در این ره یکی چهار کند

روی به علم و به دین نهد ز جهان

کاین دو به دو جهانش بختیار کند

علم تو را سرو جویبار کند

ور چه تو راست مست کرد جهل، همان

علم ز مستیت هوشیار کند