تو را گر بدین دست بر منبر آرد

که با این گروه او چه بازار دارد

پر از خنده روی و لب و، دل ز کینه

برایشان پر از خشم و زنگار دارد

بدان دست دیگر درون دار دارد

چو راهت گشاده کند زی مرادی

چنان دان که در پیش دیوار دارد