خویشتن را گرچه دون است، ای پسر، والا کند

هر که جان خفته را از خواب جهل آوا کند

هر کسی که ش خار نادانی به دل در خست نیش

گر بکوشد زود خار خویش را خرما کند

علم چون گرماست نادانی چو سرما از قیاس