گاه وعده آتش سوزان و گه سرما کند

گرمی و سردی تو را هر دو مثال است ز ستم

زان همی هر یک جهان را زین دو نازیبا کند

مر ستم گر را نبینی کایزد عادل همی

جانت را باتن به پروردن قرین راست دار

نیست عادل هر که رغبت زی تن تنها کند

علم نان جان توست و نان تو را علم تن است