ترف خود خوش خور و از طمع مبر گاز به قند

گردن از بار طمع لاغر و باریک شود

این نبشته است زرادشت سخن دان در زند

ترفت از دست مده بر طمع قند کسان

سودمند است سمند ای خردومند ولیک

سودش آن راست سوی من که مرو راست سمند

مر مرا آنچه نخواهی که بخری مفروش