همان است او که دیده ستیش صد بار

نهنگی بد خوی است این زو حذر کن

که بس پر خشم و بی رحم است و ناهار

جهان را نو به نو چند آزمائی؟

به دین زن دست تا ایمن شوی زو

که دین دوزد دهانش را به مسمار

چو تو سالار دین و علم گشتی