شود دنیا رهی پیش تو ناچار

به دین زن دست تا ایمن شوی زو

که دین دوزد دهانش را به مسمار

چو تو سالار دین و علم گشتی

به کار خویش خود نیکو نگه کن

اگر می داد خواهی، داد پیش آر

مکن گر راستی ورزید خواهی