با طبع ساز باشد، پنداری

این بحر بی کرانه بی معبر

گریست این جهان به مثل، زیرا

بس ناخوش است و، خوش بخارد گر

شیری است تازه، پخته و پر شکر

لیکن چو کرد قصد جفا، پیشش

خاقان خطر ندارد و نه قیصر