پس چه گوئی ز بهر ایشان کرد

عمر بگذاشت بی نماز و طهور؟

مر تو را خانه ای دریغ آید

زین فرومایگان و اهل شرور

آسمان و زمین غفور شکور؟

تو یکی هندباج ندهی شان

چون دهدشان خدای حور و قصور؟