چون باز بتابی از رسن سر

چون چنبر بی سر است فرقان

خیره چه دوی به گرد چنبر؟

با بند مچخ که سخت گردد

گاورسه چو کرد می ندانی

بایدت سپرد زر به زرگر

پیدا چو تن تو است تنزیل