مانده است چنان به روم قیصر

غره چه شدی به خنجر خویش

مر خصم تو را ده است خنجر

از بیم شدن ز دست او روم

با خصم مگوی آنچه زی تو

معلوم نباشد و مقرر

منداز بخیره نازموده