پس جان تو هرگز نمرد، جان برادر

ور عاریتی بود بر این سفلی صورت

ذاتی بود آن گوهر عالی را پیکر

وان گوهر کو زنده به ذات است نمیرد

ور جسم تو از نفس بدن صنعت محکم

ماننده قصری شده پرنور و معنبر

بی بهره چرا مانده است این جان تو زین تن