عمر تو نبینی که یکی راه دراز است

امروز که در حجره مقیمی و مجاور

بنگر که کجا می روی، ای رفته چهل سال

زین کوی بدان دشت وزین جوی بدان جر

دنیات بدین سر بر و عقبیت بدان سر؟

آنی تو که یک میل همی رفت نیاری

بی توشه و بی رهبری از شهر به کردر