پس هیچ مرو را نه عدو بود و نه کافر

گر فقه بود حیلت و، محتال فقیه است

جالوت سزد حاکم و هاروت پیمبر

ور یار رسول است کشنده پسر او

بندیش از این امت بدبخت که یکسر

گشتند همه کور ز شومی ی گنه و، کر

جز کر نشود پیش سخن گوی غنوده