او را طلب و بر ره او رو که نشسته است

وین بود مر اسلامش را معجز و مفخر

بنده سخن اویند احرار خود امروز

فرداش ببند آیند اوباش به خنجر

جد و پدرش بر سر حوض و لب کوثر

وز حجت او جوی به رفق، ای متحیر،

داروی دل گمره و افسون محیر