بی بار ز دیدار، همی ریزد ازو بار

هر کس که سخن گفت همه فخر بدو کرد

جز کایزد دادار و پیام آور مختار

در دست سخن پیشه یکی شهره درختی است

تا در نزنی سرش به گل بار نیارد

زیرا که چنین است ره و سیرت اشجار

غاری است مر او را عجبی بادرو در بند