جلد است تو را جان و زبان آور و عیار

شاید که به جان تنت شریف است ازیراک

خوش بوی بود کلبه همسایه عطار

جلدی و زبان آور و عیار ازیراک

از هر چه سبو پرکنی از سر وز پهلوش

آن چیز برون آید و بیرون دهد آغار

بر خوی ملک باشد در شهر رعیت