کاین ز بهر تو همی گردد چنین بی حد و مر

نیست جز دولاب گردون چون به گشتن های خویش

آب ریزد بر زمین می تا بروید زو شجر

وانگهی پیداست چون زو فایده جمله توراست

مردم از ترکیب نیکو خود جهانی دیگر است

مختصر، لیکن سخن گوی است و هم تدبیر گر

پس همی بینی که جز از بهر ما یزدان ما