در طلب خواب و خور جز این تن خوشخوار

خر سپس جو دوید و تو سپس نان

اکنون در زیر بار می رو خروار

خوار که کردت به پایگاه شه و میر

تن که تو را خوار کرد چون که نگوئیش

«خوش مخوراد آن عدو که کرد مرا خوار»؟

چاکر خویشت که کرد جز گلوی تو؟