چرخ همی بنددت به گشت زمان پای

پس چه تو ای بی خرد چه آن خر بی کار

نیست خبر سرت را هنوز کنون باش

جو نسپرده است پای تو خر با بار

روزی از اینجا برون کشدت چو کفتار

عمر تو را چون به موش خویش جهان خورد

خواهی تو عمر باش و خواهی عمار