چون شتر بی مهار و اسپ بی افسار

تنت چو تار است و جانت پود و تو جامه

جامه نماند چو پود دور شد از تار

چندین در معصیت مدو به چپ و راست

یاد نیاید ز طاعتت نه ز توبه

اکنون که ت تن ضعیف نیست و نه بیمار

راست که افتادی و زخواب و زخور ماند