وانگه چون به شدی، زمنظر توبه

از دلت آنگه دهی به معصیت اقرار

تو بسگالی که نیز باز نگردی

سوی بلا گرت عافیت دهد این بار

باز درافتی به چاه جهل نگونسار

عذر طرازی که «میر توبه م بشکست»

نیست دروغ تو را خدای خریدار