که از زیر پرش نیاری برون سر

شناسی تو خانه مهین و کهین را

بخانه تو هست این سه تن نیک بنگر

کبوتر تو را بر سر است ایستاده

نگر کان چه تخم است کامروز کاری

همان بایدت خورد فردا ازو بر

درختی شگفت است مردم که بارش