همان بایدت خورد فردا ازو بر

کبوتر تو را بر سر است ایستاده

که از زیر پرش نیاری برون سر

نگر کان چه تخم است کامروز کاری

درختی شگفت است مردم که بارش

گهی نیش وزهر است وگه نوش و شکر

یکی برگ او مبرم و شاخ بسد