یکی برگ او گزدم و شاخ نشتر

درختی شگفت است مردم که بارش

گهی نیش وزهر است وگه نوش و شکر

یکی برگ او مبرم و شاخ بسد

خوی نیک مبرم خوی بد چو گزدم

بدی و بهی نیش و نوش است هم بر

تو گزدم بینداز و بردار مبرم