دو مرد است مردم توانا و دانا

بدی و بهی نیش و نوش است هم بر

تو گزدم بینداز و بردار مبرم

تو بردار آن نوش و از نیش بگذر

جز این هر که بینی به مردمش مشمر

تواناست بر دانش خویش دانا

نه داناست آنک او تواناست بر زر