جهان خار خشک است و دانش چو خرما

تو را بر گذارد از این چرخ اخضر

به دانش توانی رسید، ای برادر،

از این گوی اغبر به خورشید ازهر

تو از خار بگریز وز بار می خور

جهان آینه است و درو هر چه بینی

خیال است و ناپایدار و مزور