چو مدحت به آل پیمبر رسانم

به کام خر اندر چه میده چه جو در

منم بسته بند آن کو ز مردم

چنان است سنگ یاقوت احمر

رسد ناصبی را ازو جان به غرغر

جزیره خراسان چو بگرفت شیطان

درو خار بنشاند و بر کند عرعر