چو مردم زحیوان بهست و مهست او

به رحمت خداوند هر هفت کشور

خداوند عصر آنکه چون من مرو را

ده و دو ستاره است هریک سخن ور

ز مردم بهین و مهین است یکسر

به نورش خورد مومن از فعل خود بر

به نازش برد کافر از کرده کیفر