با تو اکنون نه قیر ماند و نه تیر

خاطر و دست تو دبیرانند

اینت کاری بزرگ وار و هژیر!

سرت چون قیر بود و قد چون تیر

به کمان چرخ تیر تو بفروخت

قیر تو عرض دهر به شیر

زان جمال و بها که بود تو را