نعمت همه آن داند کز خاک بر آید

دادار چه رانده است بر این گوی مغبر؟

این خاک سیه بیند و آن دایره سبز

گه روشن و گه تیره گهی خشک و گهی تر

با خاک همان خاک نکو آید و درخور

با صورت نیکو که بیامیزد با او

با جبه سقلاطون با شعر مطیر