از دانا بشنیدم و برخواند ز دفتر

پیموده شد از گنبد بر من چهل و دو

جویان خرد گشت مرا نفس سخن ور

رسم فلک و گردش ایام و موالید

چون یافتم از هرکس بهتر تن خود را

گفتم «ز همه خلق کسی باید بهتر:

چون باز ز مرغان و چو اشتر ز بهائم