دیوار زمرد همه و خاک مشجر

روزی برسیدم به در شهری کان را

اجرام فلک بنده بد، افلاک مسخر

شهری که همه باغ پر از سرو و پر از گل

صحراش منقش همه ماننده دیبا

آبش عسل صافی ماننده کوثر

شهری که درو نیست جز از فضل منالی