خواهم که ز من بنده مطواع سلامی

ای حکمت را بر تو که نثری است مسطر،

ای خیل ادب صف زده اندر خطب تو،

ای علم زده بر در فضل تو معسکر،

پوینده و پاینده چو یک ورد مقمر

زاینده و باینده چو افلاک و طبایع

تا بنده و رخشنده چو خورشید و چو اختر