کنون بهترم چون به دینم شهیر

از این قدر کامروز دارم به علم

نبوده ستم آن روز عشر عشیر

گر آنگه به دنیا تنم شهره بود

گر از خاک و از آب بودم، کنون

گلابم شد آن آب و، خاکم عبیر

کنون میر پیشم ندارد خطر