هر چه یک مال خطیر است دگر مال حقیر

ای شده مغفر چون قیر تو بردست طمع

شسته بر درگه بهمان و فلان میر چو شیر

مال در گنج شهان یابی و، در خاطر من

شیر بر مغفر چون قیر تو، ای غافل مرد

روز چون شیر همی ریزد و شب های چو قیر

آن نه مال است که چو دادیش از تو بشود