کور کی داند از روز شب تار هگرز؟

بر تو اقرار فریضه است بدان فرد قدیر

خطری را خطری داند مقدار و خطر

نیست آگاه زمقدار شهان گاه و سریر

کر بنشناسد آوای خر از ناله زیر

نه هر آن چیز که او زرد بود زر بود

نشود زر اگر چند شود زرد زریر