برون آی از این ژرف چه مردوار

تو را روی خوب است لیکن بسی است

به دیوار گرمابه ها بر نگار

به دانش تو صورت گر خویش باش

خرد ورز ازیرا سوی هوشمند

زجاهل بسی به بود موش و مار

چو مر خویشتن را بدانی به حق