حله خواهی تو و، شلوار ندارد بزاز

گرد بازار بگرد اینک و احوال ببین

چون تو خود می نگری من نکنم قصه دراز

آب جوئی و، سقا را چو سفال است دهان

علما را که همی علم فروشند ببین

به ربایش چو عقاب و به حریصی چو گراز

هر یکی همچو نهنگی و ز بس جهل و طمع