نکشد گرچه ده انگشت ببریش به گاز

به چپ و راست شده است از ره دین آنکه جهان

بر دراعه ش به چپ و راست به زر بست طراز

شوم چنگال چو نشپیل خود از مال یتیم

ور بپرسیش یک مشکل گویدت به خشم

«سخن رافضیان است که آوردی باز!»

به سوال تو چو درماند گوید به نشاط