رنج بی مال بهره تو رسید

چون نبوئی، چه نرگس و چه پیاز

با تو انباز گشت طبع بخیل

نشود هر کجا روی ز تو باز

مال بی رنج بهره انباز

آن نه مال است که ش نگه داری

تا نپرد چو باز بر پرواز