من همانا که نیستم مردم

بز را نیست آشنا رواس

می شتابد چو سیل سوی نشیب

خلق سوی نشاط و لهو و لباس

چون نیم مرد رود و مجلس و کاس

تا اساس تنم به پای بود

نروم جز که بر طریق اساس