ز اندیشه تو را رفته به هر جانب جاسوس

ای بسته خود کرده دل خلق به ناموس

اثبات یقین تو به معقول چه سود است،

چون نیست یقین نفی گمان تو به محسوس؟

تا چند سخن گوئی از حق و حقیقت؟